تبلیغات
معماری: بعد چهارم زندگی - روستای شیوند ، بهشتی پنهان
 
معماری: بعد چهارم زندگی
انجمن علمی معماری دانشگاه شهید چمران اهواز
 
 

به بهانه درس روستا 1

منطقه ای روستایی به نام شیوند، بهشتی پنهان در پس آب های مواج دریاچه سدکارون 3 که تاکنون بکر و دست نخورده باقی مانده است .

حدود و موقعیت روستای شیوند:

مجموعه روستای شیوند که از سه روستای بزرگ شیوند، روستای نوشیوند و پشت آسیاب تشکیل شده، با پیوندی عمیق با طبیعت اطراف و به تبعیت از شرایط فیزیوگرافی و توپوگرافی برروی یالی مسطح بوجود آمده و در تقسیمات سیاسی از توابع دهستان دنباله رود شمالی، بخش دهدز شهرستان ایذه بوده است.

این مجموعه در 43 کیلومتری جنـــوب غرب ایذه و در دل منطقه حفاظت شده منگشت و شالو واقع شده که رودخانه کارون از شـــرق آن می گذرد.

 آبشار بلند و مرتفع روستای شیوند نیز از دل کوه فاصله ای حدود 4 کیلومتر را طی می کند و به دریاچه می ریزد .




آب و هوا:

این روستا با آب و هوای معتدل، خشک حداقل دمای آن در فصول سرد و زمستان به 30- درجه و حداکثر دمای آن در فصول گرم و تابستان به 35 درجه می رسد.

 سه روستای بزرگ شیوند میانکوهی و روستاهای نوشیوند و پشت آسیاب از نوع پایکوهی اند که به فاصله یک کیلومتر از یکدیگر و به شکل مثلث واقع اند به گونه ای که رودخانه شیوند از میان سه روستا عبور می کند.

پوشش گیاهی و جانوری:

مجموعه روستایی شیوند به لحاظ واقع شدن در پای کوه و در داخل منطقه حفاظت شده منگشت و شالو از تنوع جانوری و گیاهی خاصی برخوردار است به طوری که جنگل های بلوط واقع در ارتفاعات و اطراف روستا به همراه رودخانه ها و چشمه سارهای فراوان اکوسیستم خاصی را جهت حیات جانوری به وجود آورده است.


 از عمده ترین گونه های گیاهی می توان به درختان بلوط با تاج گسترده و گیاهان بن سرخ، پونه، کتیرا که کاربرد صنعتی و دارویی دارند و پوشش بسیارغنی گیاهان مرتعی جهت چرای دام اشاره کرد.

 از مهم ترین گونه ها جانوری موجود در اطراف روستا می توان به شغال، گرگ، روباه، خرگوش، قوچ، میش، بزکوهی، گراز، خرس و کبک اشاره کرد.

قدمت روستا:

در روستای شیوند کاروانسرایی قدیمی از دوره صفوی برجای مانده است که نشانگر قدمت طولانی روستا است البته آثار قلعه ای مخروبه متعلق به هزاره های سوم و چهارم قبل از میلاد حاکی از تاریخ دیرینه و دوره حیات طولانی دراین منطقه است.

آثار تاریخی:

کاروانسرای عباسی و امامزاده محمد ،سیاه چال قدیمی که زمانی به عنوان زندان از آن استفاده می شده و 25 متر عمق دارد.

همچنین وجود کتیبه های بردگاری و آثار نقش برجسته در سرطوف از جمله آثار تاریخی این منطقه اند. آثار دهکده هایی قدیمی و دو آسیاب آبی که برای تبدیل گندم به آرد از آنها استفاده می کرده اند از دیگر آثار تاریخی روستای زیبای شیوند هستند .

معیشت و سکونت:

براساس نتایج سرشماری سال 1375 ، روستای شیوند 412 نفر جمعیت داشته است درحال حاضر جمعیت این روستا به 1538 نفر رسیده است

عمده ترین تولیدات روستا شامل انار، گردو، بادام، گیلاس، برنج، گندم، و فراورده های لبنی میباشد.

 واحدهای مسکونی برای استفاده بیشتر از نور و حرارت در جهت شمالی- جنوبی و معمولاً در یک طبقه ساخته شده اند و برخی از خانه ها بصورت خانه باغ می باشند.


 دراین روستا معمولاً دو برادر با خانواده هایشان در یک منزل سکونت می کنند.

 به دلیل استقرار روستا در پای کوه و موقعیت اقلیمی خاص، وجود ارتفاعات اطراف روستا با پوشش گیاهی غنی چشم انداز جنگلهای بلوط و چشمه سارهای متعدد از جمله کوه های موردعلاقه کوهنوردان محسوب می شود که هرساله گردشگران و کوهنوردان بسیاری را از داخل و خارج از ایران به سوی این روستا می کشاند.


راه دسترسی:

در مجاورت روستا، دریاچه زیبای سدکارون 3 که مکانی مناسب جهت ورزشهای آبی و ماهیگیری است به دلیل نبود راه زمینی مناسب تنها راه اصلی دسترسی به روستا محسوب میشود و اهالی و گردشگران به وسیله لنج و کشتی مسافری و یک قایق تندرو به روستا تردد می کنند.

آداب و رسوم:

اهالی روستای شیوند فرهنگ و تمدن قدیمی دارای زبان فارسی با گویش لری بوده و یک همبستگی قومی و فامیلی بسیارقوی بین مردم آن منطقه وجود دارد.

 برگزاری مراسم اعیاد ملی و مذهبی در میان مردم روستای شیوند اهمیتی والا دارد.

مراسم عروسی سنتی با آیین ها و رسوم خاص همراه با رقص های محلی و ترانه های محلی برگزار میشود . موسیقی رایج در منطقه بختیاری است که همراه با سازهای دهل و سرنا اجرا می شود.

 در روستای شیوند انواع بازی ها و ورزش های محلی رواج دارد.  ازجمله این ورزش ها و بــــازی ها می توان به بازی الاختو، کلاه و ران و گو بازی، چولکی، چوب بازی، تل تل، نجاتی و کل کل برد اشاره کرد.

پوشاک مردم روستا:

لباس محلی لری بختیاری است. مردان روستا از کلاهی سیاه و نمدین ، شلوار چیت سیاه و گشاد و پاپوشی از نوع گیوه و چوخا استفاده می کنند.
زنان روستا شلوار گشاد، دامن چاک دار، نوعی جلیقه و چادر بلند که در زیرگلو سنجاق میشود برتن می کنند. دختران جوان روستا از پارچه های روشن با رنگهای شاد و زنان پا به سن، معمولاً از رنگ سورمه ای و آبی تیره استفاده می کنند.

صنایع دستی:

جاجیم، نمد، شال گردن، خورچین، گلیم و فرشهای دستباف رایج ترین صنایع دستی روستای شیوند هستند.

سوغاتی ها:

سوغاتی های روستا ترکیبی از صنایع دستی، محصولات باغی و فرآورده های لبنی است: عسل کوهی، پنیر، کره، روغن محـــلی، نان شکری و نان محلی، پـــازن انجیر، محک و بندانجیر، رب انار و ترشــی ناردون از عمده ترین سوغاتی های این روستا محسوب می شوند.


غذاهای محلی:

طبخ انواع غذاهای محلی از جمله آبگوشت محلی و کباب بره از مشهورین این غذاهاست.

وضعیت بازدید:

بنا برشرایط حاکم بر روستا از آغاز بهار تا چهارمین ماه سال میتوان از پتانسیل های گردشگری منطقه از جمله آبشار مرتفع شیوند، کوهنوری و بازدید از آثارتاریخی منطقه استفاده نمود.

 آب این آبشار از ارتفاع 80 متری سرازیر میشود و درطول روستا تا دریاچه جریان دارد .

روستـــای شیوند به لحاظ واقع شدن در انتهای دریاچه سدکـــارون 3 و برخورداری از اکوسیستم طبیعی و چــشم انداز بسیارزیبا همه ساله پذیرای گردشگران و علاقمندان به محیط طبیعی بوده و هست.

دراین راستا ایجاد سازه های گردشگری در ساحل دریاچه سد کارون 3 و ایجاد دهکده توریستی و ساخت کمپ های اقامتی و پارک جنگلی میتواند در توسعه گردشگری روستایی منطقه مؤثر بوده و به لحاظ اقتصادی برای مردم روستا مثمرثمر باشد.



منبع : سایت میراث فرهنگی و گردشگری استان خوزستان

عکس ها: عباس علیزاده شوشتری




نوع مطلب : مطلب گردآوری شده، 
برچسب ها :

ارسال شده در تاریخ : جمعه 16 مهر 1389 :: توسط : محمدرضا نظریان
درباره وبلاگ
انجمن علمی معماری
معاونت فرهنگی اجتماعی دانشگاه شهید چمران اهواز

مدیر وبلاگ: محمدرضا نظریان
منوی اصلی
موضوعات
آرشیو مطالب
مطالب اخیر
نویسندگان
پیوندها
پیوندهای روزانه
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
جستجو